Οι Θέσεις μας
Οι Θέσεις μας
- ΤΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;
- Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ 5% ΤΟΥ ΑΕΠ.
- ΜΗ ΚΡΑΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.
- Κ.Ε.Σ. – ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΛΥΣΗ.
- Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ
- ΣΤΑ 200 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
- Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ.
- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ.
- ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ.
- ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΤΙΜΟΝΙ.
- ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ.
- ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. ΓΙΑ ΤΟ ΦΤΗΝΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ INTERNET.
ΤΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, έγινε μία εκτεταμένη συζήτηση για το τι πρέπει να αλλάξει στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο, ποιες μεταρρυθμίσεις χαρακτηρίζονται αναγκαίες ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση του Πανεπιστημίου και να αποκτήσουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα αντάξιο με τις προσδοκίες όλων των φοιτητών. Δυστυχώς, ο χώρος της Παιδείας μετατράπηκε σε πεδίο έντονων συγκρούσεων, αντιπαραθέσεων και μικροκομματικών αντιλήψεων. Ο μηδενισμός , η στείρα άρνηση και η έλλειψη ουσιαστικών αντί-προτάσεων επέτρεψαν στη διατήρηση της «κρίσης στη Παιδεία». Η Παιδεία αποτελεί τη θεμέλιο λίθο, τον κινητήριο μοχλό της κοινωνίας πάνω στην οποία οικοδομούνται και διαμορφώνονται οι αρχές και οι αξίες μας, δηλαδή η συνέχιση της «κρίσης στην Παιδεία» συνεπάγεται με κρίση θεσμών και αξίων.
Το δημόσιο Πανεπιστήμιο ταλαιπωρήθηκε από πολύμηνες καταλήψεις. Η απαξίωση του φοιτητικού συνδικαλισμού έδωσε την ευκαιρία σε άσκηση αντιπολιτευτικού-κομματικού μίσους από ορισμένες μειοψηφίες, όπου δεν ενδιαφέρονταν για την τύχη της Παιδείας. Πρέπει να κατανοήσουμε όλοι την σπουδαιότητα του φοιτητικού συνδικαλισμού και την αναγκαιότητα συμμετοχής μας ανεξαρτήτως των ιδεολογικών μας τοποθετήσεων. Φοιτητικός συνδικαλισμός, σημαίνει χώρο έκφρασης, διεκδίκησης, συνδιαμόρφωσης, συμμετοχής σε διάλογο, προσπάθεια επίλυσης των προβλημάτων και κατάθεση προτάσεων σε θεσμοθετημένα όργανα . Δε μεταφράζεται σε υποταγή σε σκληρές κομματικές γραμμές και οχλαγωγίες. Ο συνδικαλιστής είναι πάνω από όλα φοιτητής. Δρα και κινείται στο χώρο με μοναδικό γνώμονα την προάσπιση των φοιτητικών συμφερόντων. Εμείς, οι φοιτητές μπορούμε να προτείνουμε λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καλυτέρα από οποιοδήποτε άλλον. Η βελτίωση της ποιότητας του Πανεπιστήμιου είναι χρέος και υποχρέωση μας προς τις επόμενες γενιές.
Οι περισσότεροι επιθυμούν ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο που να είναι ανοικτό, εξωστρεφές, χωρίς φοβικά σύνδρομα, που το εμπιστεύεται το κράτος, εμπνέει εμπιστοσύνη στον πολίτη, αλλά και μπορεί να βασιστεί σε αυτόν. Ένα πανεπιστήμιο δυναμικό, πρωτοπόρο και καινοτόμο, απαλλαγμένο από απαρχαιωμένες αντιλήψεις, όπου το καθιστούν απαγκιστρωμένο και αποκομμένο από το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Το πανεπιστήμιο οφείλει να αναπτύξει με την κοινωνία και το κράτος σχέσεις εμπιστοσύνης. Το Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κοινωνία (π.χ. τοπική κοινωνία Κέρκυρας) και με την αγορά εργασίας εξυπηρετώντας, αφενός το μορφωτικό του σκοπό και αφετέρου, να προσφέρει μια εξειδίκευση και επαγγελματική κατάρτιση. Κανείς δεν πρέπει να αντιλαμβάνεται το πανεπιστημιακό χώρο ως μεσαιωνικό κάστρο αποκομμένο, απρόσιτο και αντίθετο σε οποιαδήποτε αλλαγή και ανανέωση. Η στρατηγική της μεταρρύθμισης για την αναβάθμιση χρειάζεται όχι μόνο περισσότερους πόρους, αλλά απαιτεί: ακαδημαϊκή αυτοτέλεια, αξιολόγηση και λογοδοσία.
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ 5% ΤΟΥ ΑΕΠ
Η Ελλάδα κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις των χαμηλότερων σε ποσοστό επί του ΑΕΠ δαπανών για την Παιδεία.Τη στιγμή που όλες οι προηγμένες χώρες της Δύσης αξιοποιούν το 7% του Α.Ε.Π. για την αναβάθμιση της Παιδείας, το ποσοστό δαπανών για την Ελλάδα ανέρχεται μόλις στο 3,79%!
Πώς, όμως, είναι δυνατόν να δοθεί η πρέπουσα κι επιβεβλημένη οικονομική ενίσχυση στον τομέα της Παιδείας, όταν το κράτος καλείται να αντιμετωπίσει πολυάριθμα «ανοιχτά μέτωπα»; Όταν καθημερινά δαπανά 1,5 εκατομμύριο ευρώ για την «Ολυμπιακή», όταν οφείλει να καλύψει τα κολοσσιαία ελλείμματα του ΟΣΕ και των ασφαλιστικών ταμείων; Σε μια προσπάθεια να ασκηθεί διαχειριστική πολιτική, προκειμένου να αποφευχθεί η κοινωνική δυσαρέσκεια, εύλογα παρατηρούνται περικοπές σε όλους τους κλάδους.
Ωστόσο, καθίσταται αναγκαία η άσκηση πολιτικής με προσδιορισμένους στόχους, με οριοθετημένες προτεραιότητες. Με δεδομένη τη χρονική συγκυρία, ιεραρχήσαμε τις επιλογές μας κι αποφασίσαμε, ως κοινωνία, ότι το μέλλον της χώρας εξαρτάται από την Παιδεία. Επιπλέον κονδύλια απαιτούνται όχι μόνο για την επίλυση του κτηριακού προβλήματος που ταλανίζει και τις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης ή την ενίσχυση της υλικοτεχνικής υποδομής των πανεπιστημιακών συγκροτημάτων, αλλά και για την οικονομική ενίσχυση του διδακτικού κι ερευνητικού προσωπικού.
Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών, θέτοντας στο περιθώριο μικροκομματικές σκοπιμότητες και παρωχημένες αντιλήψεις, και παραμένοντας πιστή στις σύγχρονες επιταγές για ένα ανταγωνιστικό Πανεπιστήμιο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, προτείνει:• Την αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία στο ύψος του 5% του ΑΕΠ
• Την ορθολογικότερη κατανομή των κονδυλίων για την Παιδεία, μέσω της πλέον διαφανέστερης και αδιαμφισβήτητης διαδικασίας της αξιολόγησης.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΜΗ ΚΡΑΤΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Αναθεώρηση του α. 16 του Συντάγματος
α) χρονικό σημείο αναθεώρησης και επέλευσης των αλλαγών
Η αναθεώρηση του Συντάγματος και κάθε άρθρου του ακολουθεί τη διαδικασία που το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει για την αναθεώρησή του και αυτή είναι η εξής: ψήφιση από την παρούσα Βουλή της προς αναθεώρηση διάταξης με πλειοψηφία 180 εδρών, διάλυση της Βουλής, πραγματοποίηση Εθνικών Εκλογών και κατά την επόμενη πρώτη σύνοδο της Αναθεωρητικής πλέον Βουλής ψήφιση του προς αναθεώρηση άρθου. Ας σημειωθεί ότι η ψήφος της παρούσας Βουλής σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύει την Αναθεωρητική Βουλή, η οποία μπορεί να αποφασίσει διαφορετικά. Το νόημα της παρεμβολής βουλευτικών εκλογών έγκειται ακριβώς στην έκφραση της διαυγούς και κατηγορηματικής στάσης του κοινωνικού συνόλου απέναντι σε όλες τις προτάσεις αναθεώρησης του καταστατικού χάρτη. Μετά την ψήφιση του άρθρου κατά την επόμενη σύνοδο της Αναθεωρητικής Βουλής, για την παροχή σε κοινωνικούς φορείς της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, απομένει η κατάρτιση και ψήφιση του σχετικού εκτελεστικού νόμου. Ας σημειωθεί ότι η διάταξη του Συντάγματος παραμένει κενό γράμμα χωρίς την ψήφιση και θέση σε ισχύ σχετικού εκτελεστικού νόμου, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν (βλ. Άρθρο 14 παρ. 9 για το βασικό μέτοχο – όπως νόμος ορίζει/προβλέπει). Η πρώτη, λοιπόν, φάση της αναθεώρησης επισημαίνει την ανάγκη αναθεώρησης της αναθεωρητέας διάταξης, χωρίς να δεσμεύει την επόμενη Βουλή, δηλαδή τη δεύτερη φάση κατά την οποία θα καθοριστεί το αν θα αναθεωρηθεί η διάταξη, καθώς και το περιεχόμενό της. Καθίσταται, επομένως, αντιληπτό με ενάργεια ότι ούτε καταργείται άμεσα το άρθρο 16 του παρόντος Συντάγματος, ούτε δίνεται άμεσα η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, σε πείσμα ορισμένων και σε πείσμα των καιρών… Για περαιτέρω πληροφορίες, Κ. Μαυριά, Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. Σάκκουλα, 2001 ή Φ. Σπυρόπουλου, Εισαγωγή στο Συνταγματικό Δίκαιο, εκδ. Σάκκουλα, 2006.
Β) Η αναγκαιότητα της ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα
Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. τάσσεται αταλάντευτα υπέρ της παροχής δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, θεωρώντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει για μια ακόμη φορά να παραμείνει ουραγός των διεθνών εξελίξεων και ανακατατάξεων στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση νοσεί. Η υγιής συνύπαρξη κρατικών και μη κρατικών πανεπιστημίων θα οδηγήσει στην αναβάθμιση των πρώτων με εφαλτήριο τον υγιή ανταγωνισμό. Η θεσμική αυτή τομή θα δημιουργήσει, ακόμα, εύφορο έδαφος για την καταπολέμηση αφενός της αναγνώρισης στη χώρα μας πτυχίων από ιδρύματα αμφιβόλου ποιότητας (κυρίως ανατολικοευρωπαϊκών χωρών) και αφετέρου του φαινομένου των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Ειδικά το τελευταίο αυτό φαινόμενο (εισαχθέν μετά από απόφαση του σημερινού αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης) παγκόσμια ελληνική πρωτοτυπία, ήταν η μέση λύση που δήθεν εξυπηρέτησε τόσα χρόνια τον δημόσιο χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης. Τα Κ.Ε.Σ. χωρίς κανένα έλεγχο ποιότητας, υπαγόμενα στο Υπουργείο Εμπορίου – νυν Ανάπτυξης, προσέφεραν το παραθυράκι στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο, για την ίδρυση ψευδοπανεπιστημίων. Αν και τα ιδρύματα αυτά παρέχουν πτυχία πανεπιστημιακού επιπέδου αμφιβόλου ποιότητας, οι απόφοιτοί τους έχουν κάθε επαγγελματικό δικαίωμα και απορροφούνται από την αγορά εργασίας (εκτός φυσικά από τον δημόσιο τομέα). Η πραγματική εξάλειψη του φαινομένου αυτού επέρχεται μονάχα μέσα από την αναθεώρηση της υφιστάμενης νοσηρής κατάστασης.
Γ) Τα κριτήρια λειτουργίας των μη κρατικών πανεπιστημίων – ο εκτελεστικός νόμος
Όπως προελέχθη, η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων είναι απόρροια όχι μόνο της αναθεώρησης του α. 16 του Συντάγματος, αλλά και της κατάρτισης και ψήφισης εκτελεστικού του νέου άρθρου του Συντάγματος νόμου. Κατ’ επέκταση προηγείται το ζήτημα της δυνατότητας ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων και έπεται το ζήτημα του θεσμικού πλαισίου, των προϋποθέσεων λειτουργίας τους. Η Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. θέτει ως προαπαιτούμενο τη θέσπιση αυστηρών κριτηρίων λειτουργίας, ώστε ο θεσμός να εξυπηρετεί την προαγωγή της παιδείας και όχι αλλότρια συμφέροντα. Τα ιδρύματα αυτά πρέπει να μην λαμβάνουν κανενός είδους κρατική επιχορήγηση. Επίσης, είναι προφανές ότι οι κρατικές επιχορηγήσεις στα κρατικά πανεπιστήμια δεν νοείται να υπόκεινται σε κανέναν πεεριορισμό υπό το πρίσμα των κοινοτικών οδηγιών περί ανταγωνισμού. Ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας των ιδρυμάτων αυτών διασφαλίζει κάθε θεσμική παρέκκλιση από τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα του θεσμού. Η επιβολή διδάκτρων (που ας επισημανθεί ότι αφορά μόνο τα μη κρατικά πανεπιστήμια που στερούνται κρατικής επιχορήγησης, και όχι τα κρατικά) πρέπει να εξισορροπείται από την παροχή φοιτητικών υποτροφιών και δανείων. Τα όργανα συνδιοίκησης των μη κρατικών πανεπιστημίων πρέπει να σεβαστούν το φοιτητικό κεκτημένο της φοιτητικής εκπροσώπησης και το νομικό καθεστώς που διέπει τα μέλη ΔΕΠ των μη κρατικών να ταυτίζεται με αυτό των κρατικών πανεπιστημίων. Τέλος, είναι αυτονόητο ότι την εποπτεία, διοικητικού και εκπαιδευτικού χαρακτήρα, θα έχει το Υπουργείο Παιδείας. Υπ’ αυτά τα αυστηρά κριτήρια λειτουργίας και θα επιτυχθεί ο σκοπός της ίδρυσής τους και θα καταστεί ιδιαίτερα δυσχερής η δήθεν αναβάθμιση των Κ.Ε.Σ. σε μη κρατικά πανεπιστήμια.Δ) Η αναβάθμιση των κρατικών πανεπιστημίων
Η συζήτηση για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων αφορά το απώτερο, ως απεδείχθη, μέλλον. Πριν από την θέσπιση της ευχέρειας αυτής πρέπει προφανώς να αναβαθμιστούν τα ήδη λειτουργούντα κρατικά πανεπιστήμια, να αναβαθμιστεί η κρατική ελληνική ανώτατη εκπαίδευση. Η αναβάθμιση αυτή, ευχή και επιθυμία όλης της ελληνικής κοινωνίας, είναι απότοκος της αναθεώρησης του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου που τα διέπει, του νόμου πλαισίου για τα ΑΕΙ. Οι καλοθελητές που επιθυμούν την πρότερη αναβάθμιση του κρατικού πανεπιστημίου ας προσέλθουν, επιτέλους, στο διάλογο για το μέλλον του, ας καταθέσουν τις προτάσεις τους, τις διαφωνίες και συμφωνίες τους, και ας παύσουν να οχυρώνονται πίσω από τη βολική και ισοπεδωτική ασφάλεια του εύκολου ΟΧΙ. Οι ιδεοληψίες και προκαταλήψεις, τα μικροκομματικά και αντιπολιτευτικά παιχνίδια που μας κρατούν αγκιστρωμένους στο νοσηρό παρελθόν πρέπει να εκλείψουν.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
Κ.Ε.Σ.
ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΛΥΣΗ
Οι διεθνείς εξελίξεις στο χώρο της Εκπαίδευσης και της Απασχόλησης, η τάση υπερεξειδίκευσης στα γνωστικά αντικείμενα και η κυριαρχία νέων τεχνολογικών εφαρμογών, διαμορφώνουν μια πραγματικότητα στην οποία οι δομές του Ελληνικού κράτους αδυνατούν να ανταποκριθούν. Η αυξημένη ανάγκη για μεταλυκειακή εκπαίδευση σε συνδυασμό με την πολιτική ατολμία της τελευταίας εικοσαετίας διαιώνισε και ενίσχυσε τη μη εναρμονισμένη κατάσταση στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης, μέχρι το σημερινό αδιέξοδο.
Ένα από τα πιο σύνθετα προβλήματα που σήμερα καλείται η ελληνική Πολιτεία να επιλύσει, είναι η αναγνώριση των Κ.Ε.Σ. (ιδιωτικά κολλέγια, ΙΕΚ κτλ). Πρόκειται για τα γνωστά εκπαιδευτήρια που λειτουργούν ήδη πολλά χρόνια είτε σε συνεργασία με ξένα Πανεπιστήμια είτε αυτόνομα, από Έλληνες ιδιώτες. Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Υπουργείου Ανάπτυξης και παρέχουν πιστοποιητικά σπουδών που μέχρι σήμερα δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένα από το Ελληνικό Δημόσιο.
Τα προβλήματα που εγείρονται από την πολυετή και χωρίς σαφή θεσμικά πλαίσια λειτουργία των Κ.Ε.Σ. είναι βαρυσήμαντα. Αφενός, επί σειρά ετών αποτελούν λύση για χιλιάδες απόφοιτους λυκείου που είτε αποτυγχάνουν να εισαχθούν σε κάποιο Ανώτατο ίδρυμα της χώρας ή για άλλους λόγους προτιμούν τα συγκεκριμένα ως εφαλτήριο της επαγγελματικής τους σταδιοδρομίας. Περίπου 28000 νέοι φοιτούν σήμερα στα διάφορα Κ.Ε.Σ. ενώ ανάλογος είναι ο αριθμός εκείνων που αποφοίτησαν απ’ αυτά. Αφετέρου, δεδομένου του θεσμικού ελλείμματος, δηλαδή ότι δεν μπορούν συνταγματικά να υπόκεινται στον έλεγχο του Υπουργείου Παιδείας (κάτι τέτοιο θα τα καθιστούσε ιδιωτικά πανεπιστήμια), παρέχουν αμφιβόλου ποιότητας εκπαίδευση. Τα ολιγοετή προγράμματα σπουδών, τα κριτήρια εισαγωγής, το εκπαιδευτικό προσωπικό, οι υποδομές, η αξιοπιστία των εξετάσεων είναι στοιχεία που εφόσον δεν τελούν υπό την εποπτεία της Πολιτείας σε αρμονία με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό σύστημα, τίθενται υπό αμφισβήτηση. Συνοπτικά, ένα κρίσιμο ποσοστό της νεολαίας διοχετεύεται στα εκπαιδευτήρια αυτά, χωρίς η πολιτεία να μεριμνά ούτε για την ποιότητα-αξιοπιστία των τίτλων σπουδών τους ούτε για τα δικαιώματά τους στην εργασία.
Το 2005, με δεδομένο το δεδικασμένο της υπόθεσης Neri, εκδόθηκε η κοινοτική οδηγία 36 που επισημαίνει στις χώρες μέλη την υποχρέωση αναγνώρισης, από τον Οκτώβριο του 2007, όσων ιδρυμάτων λειτουργούν σε συνεργασία με Πανεπιστήμια επίσημα αναγνωρισμένα άλλων χωρών-μελών. Ωστόσο, τα ΚΕΣ που λειτουργούν στην ελληνική επικράτεια εμφανίζουν ετερογένεια. Εκτός από αρκετά εκπαιδευτήρια που δεν έχουν συνάφεια με ξένα πανεπιστήμια, λειτουργούν 15 ιδρύματα ως παραρτήματα σχολών από χώρες της Ε.Ε. και 10 περίπου ως παραρτήματα αμερικανικών κολλεγίων. Είναι λοιπόν εμφανές ότι ακόμη και σε περίπτωση εφαρμογής της ευρωπαϊκής οδηγίας, θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν κέντρα επαγγελματικής κατάρτισης χωρίς σαφές θεσμικό καθεστώς.
Η χώρα μας πρέπει να λάβει οριστικές και ολοκληρωμένες αποφάσεις για την τύχη των ιδρυμάτων αυτών. Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα και η αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος να αφομοιώσει περισσότερους νέους, δεν αφήνουν περιθώρια για την αναστολή λειτουργίας τους. Εξάλλου, η περεταίρω συνέχιση της λειτουργίας τους με το παρόν καθεστώς εκτός από τα πρόστιμα που θα κοστίσει, είναι ανεπίτρεπτη. Είναι απαράδεκτο γεγονός μια χώρα να επιτρέπει τη λειτουργία τέτοιων «μαγαζιών» της εκπαίδευσης, χωρίς προφανώς να δίνει στους απόφοιτους την οποιαδήποτε επαγγελματική κατοχύρωση. Από την άλλη, η de facto αναγνώριση πτυχίων πλήττει τα αντίστοιχα του Δημόσιου Πανεπιστημίου.
Η ανάγκη άμεσης αναθεώρησης του άρθρου 16 στη χώρα μας, φαίνεται ως μόνη διέξοδος. Με τον τρόπο αυτό θα καθοριστούν συντεταγμένες βάσει των οποίων θα δύναται ένα ίδρυμα να χαρακτηριστεί ως μη κρατικό πανεπιστήμιο. Συγκεκριμένα, ένα θεσμικό πλαίσιο για προγράμματα σπουδών, διδακτικό προσωπικό, υποδομές, εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο με σαφή ακαδημαϊκά κριτήρια, και αξιολόγηση του παραγόμενου έργου από ενιαίο φορέα για όλη την ανώτατη εκπαίδευση, θα ομαλοποιήσει την ασυντόνιστη και αποδιοργανωμένη σημερινή κατάσταση. Είναι αναγκαίο όλα αυτά τα «μαγαζάκια» να σταματήσουν να παρασιτούν δίπλα από το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.
Ασφαλώς, τα προβλήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν περιορίζονται στα Κ.Ε.Σ. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο, αν και παρουσιάζει εξαιρετικές επιδόσεις ιδιαίτερα σε ερευνητικό επίπεδο, αντιμετωπίζει σωρεία προβλημάτων που ανακόπτουν τη δυναμική της εξέλιξης του. Η πλημμελής χρηματοδότηση, η ύπαρξη γνωστικών αντικειμένων και ειδικοτήτων χωρίς εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα και η επικράτηση συντεχνιακών αντιλήψεων αναχαιτίζουν την ανάπτυξή του.
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ήταν ο πρώτος πολιτικός φορέας που επεσήμανε την ανάγκη της θεσμοθέτησης των μη κρατικών πανεπιστημίων θέτοντας συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Σε αντιστοιχία, με συναίσθηση της ευθύνης της ως πρώτη φοιτητική παράταξη επί σειρά ετών, καταβάλλει συνεχείς προσπάθειες για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό του Δημόσιου Πανεπιστημίου. Όσο αφορά την κοινοτική οδηγία, εκφράζει την ολοκληρωτική εναντίωσή της σε οποιαδήποτε προσπάθεια αναγνώρισης τίτλων σπουδών που παρέχονται από ιδρύματα τα οποία δεν υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας, δεν ελέγχονται και δεν αξιολογούνται.
Οι χειρισμοί που από δω και στο εξής θα αφορούν στην Παιδεία οφείλουν να έχουν ολιστικό χαρακτήρα. Δυστυχώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια για άλλη αναβολή. Η πανεπιστημιακή κοινότητα οφείλει να αναζητήσει άμεσα οριστική λύση. Με τη νομική οδό θα κατοχυρώνεται όπως και στο παρελθόν στην υπόθεση Neri, η ισοτιμία των πτυχίων και το αποτέλεσμα θα πλήττει για μια φορά ακόμη το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
Η ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ
Tο 2005, εκδόθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση η Κοινοτική Οδηγία 36, βάσει της οποίας, τα κράτη-μέλη θα πρέπει μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 2007 να έχουν αναγνωρίσει τους τίτλους σπουδών όλων των ΚΕΣ (ΙΕΚ, ιδιωτικά κολέγια, κα) που βρίσκονται μέσα στην επικράτειά τους, τα οποία συνεργάζονται με πανεπιστήμια άλλων χωρών-μελών και στις οποίες χώρες είναι επισήμως αναγνωρισμένα.
Σήμερα λειτουργούν στην Ελλάδα γύρω στα 25 κολέγια που συνεργάζονται με ξένα πανεπιστήμια. Απ’ αυτά τα 15 παρέχουν πτυχία ευρωπαϊκών ΑΕΙ και οι απόφοιτοί τους υπάγονται στη σχετική οδηγία και περίπου 10 αμερικανικών, με τους αποφοίτους τους να μην επωφελούνται από τις επιταγές της Ε.Ε. Τη μερίδα του λέοντος έχουν τα βρετανικά ιδρύματα (14), ενώ λειτουργεί μόνον ένα γαλλικό.
Μέχρι τη στιγμή αυτή η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κινηθεί στην κατεύθυνση της αναγνώρισης των τίτλων σπουδών των εν λόγω ΚΕΣ. Η κοινοτική οδηγία όμως είναι σαφής, όπως και η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου πριν από μερικά χρόνια, στην γνωστή πλέον ως «υπόθεση Neri», η οποία προφανώς δημιουργεί δεδικασμένο. Σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί -όπως και γίνεται- θα κληθεί να πληρώσει από εδώ και πέρα υψηλά πρόστιμα.
Το επίσημο επιπλέον διάστημα που θα δοθεί στην ελληνική κυβέρνηση για να εντάξει την κοινοτική οδηγία στο ελληνικό Δίκαιο είναι δύο μήνες, δηλαδή μέχρι περίπου τις 20 Δεκέμβρη. Από εκεί και πέρα, κάθε σπουδαστής των εν λόγω κολεγίων, θα μπορεί να προσφεύγει στη δικαιοσύνη, με γνωστό προφανώς αποτέλεσμα…
Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η υπόθεση αυτή αναδεικνύει για ακόμα μια φορά το πρόβλημα της λειτουργίας των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών στη χώρα μας και της επιτακτικής ανάγκης για εξεύρεση μίας ολοκληρωμένης και οριστικής λύσης.
Η Ελλάδα θα πρέπει εν τέλει να κληθεί να αποφασίσει τι επιθυμεί να πράξει με τα ΚΕΣ: να ανασταλεί η λειτουργία τους; να συνεχιστεί με τους ίδιους όρους; να μετατραπούν σε μη κρατικά πανεπιστήμια;
Το βέβαιο είναι πως δε νοείται μία χώρα σήμερα να αφήνει ένα τέτοιο πρόβλημα να διαιωνίζεται, σε βάρος μάλιστα Ελλήνων πολιτών οι οποίοι -για διάφορους λόγους- αποφάσισαν να σπουδάσουν σε ένα τέτοιο εκπαιδευτήριο. Μπορούν οι απόφοιτοι του ελληνικού λυκείου που επιθυμούν να φοιτήσουν στα ΚΕΣ να βρουν άλλη διέξοδο; Μπορούν οι σπουδαστές των ΚΕΣ να απορροφηθούν αλλού (π.χ. από τα δημόσια τριτοβάθμια ιδρύματα); Μπορούν στους ήδη αποφοίτους των ΚΕΣ να αναγνωριστούν με κάποιο τρόπο (π.χ. με συγκεκριμένες εξετάσεις) ορισμένα επαγγελματικά δικαιώματα; Μπορούν άδειες λειτουργίας να χορηγούνται μόνο σε ΚΕΣ που θα κινούνται σε συγκεκριμένο εύρος γνωστικών αντικειμένων;
Είναι η ώρα για έναν ουσιαστικό διάλογο, για την οριστική επίλυση ενός προβλήματος, που χρόνια τώρα ταλανίζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα και που όσο αφήνεται είναι σίγουρο πως θα διογκώνεται.
Από την άλλη πλευρά όμως, αναδεικνύεται ξανά και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, η σημασία του χρόνιου αιτήματός μας για ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα:
Τα ΚΕΣ είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Συντηρούνται όμως κατά πολύ μεγάλο βαθμό από την αυξημένη ζήτηση που παρουσιάζεται στη χώρα μας για πανεπιστημιακή εκπαίδευση και που εν τέλει δεν είναι δυνατόν να καλύψουν τα ήδη υπερφορτωμένα δημόσια πανεπιστήμια. Είναι γεγονός ότι τα δημόσια πανεπιστήμια αυτή τη στιγμή, όχι μόνο υποχρηματοδοτούνται, αλλά και δέχονται περίπου διπλάσιους φοιτητές ετησίως από αυτούς που τα ίδια θεωρούν ότι μπορούν να εκπαιδεύσουν.
Προφανώς λοιπόν, η ίδρυση μη κρατικών ιδρυμάτων, όχι μόνο θα μπορέσει να ανακουφίσει τα ίδια τα δημόσια ιδρύματα, αλλά θα μπορέσει να δώσει και λύση στο πρόβλημα όλων αυτών των αποφοίτων λυκείου που, είτε επειδή δεν κατάφερναν να εισαχθούν σε κάποιο δημόσιο πανεπιστήμιο, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, αποφάσιζαν ως τώρα να εγγραφούν σε κάποιο ΚΕΣ. Τα μη κρατικά πανεπιστήμια, θα υπάγονται προφανώς στο Υπουργείο Παιδείας, θα αξιολογούνται πλήρως και θα παράγουν αποφοίτους με συγκεκριμένα επαγγελματικά δικαιώματα στην αγορά εργασίας.
Τα ΚΕΣ μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: είτε σε αυτά που η λειτουργία τους θα τερματιστεί οριστικά, είτε σε κάποια τα οποία θα πληρούν όλες τις προϋποθέσεις (έπειτα από αυστηρότατη αξιολόγηση της υλικοτεχνικής υποδομής, του προγράμματος σπουδών, αλλά και της κατάρτισης του εκπαιδευτικού προσωπικού τους) ώστε να μετατραπούν πλέον σε μη κρατικά τριτοβάθμια ιδρύματα. Είναι βέβαιο πως ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού, θα επιθυμεί να συνεργαστεί με κάποιο παράρτημά του στη χώρα μας, μόνο αν και αυτό πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να λειτουργεί ως μέλος της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας μας και όχι ως επιχείρηση υπαγόμενη στο Υπουργείο Ανάπτυξης. (αυτό προφανώς δεν μπορεί να συμβεί αυτή τη στιγμή επειδή το Σύνταγμα της Ελλάδας, μέσα από το άρθρο 16, δεν επιτρέπει τη λειτουργία μη κρατικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν την υπερψήφιση με την ειδική πλειοψηφία των 180 βουλευτών της αναθεώρησης του άρθρου 16 στην τωρινή Βουλή)Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει περιέλθει σε αδιέξοδο: Αφενός θα πρέπει άμεσα να δώσει λύση στο θέμα των ΚΕΣ, αφετέρου δείχνει αδύναμη να αντιμετωπίσει την αυξημένη ζήτηση για μεταλυκειακή εκπαίδευση με το υπάρχον δημόσιο πανεπιστήμιο. Επιπρόσθετα, η ελληνική νομοθεσία δεν δίνει τη δυνατότητα σε κάποιο ξένο πανεπιστήμιο να αναπτύξει συνεργασία με ένα άλλο (franchising) εντός της ελληνικής επικράτειας, το οποίο όμως θα αναγνωρίζεται και εδώ ως τριτοβάθμιο εκπαιδευτικό σύστημα.
Η ανάγκη άμεσης αναθεώρησης του άρθρου 16 και η δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων στη χώρα μας δείχνει πλέον πιο πιεστική από ποτέ. Έχουμε την επιλογή είτε να στείλουμε το πρόβλημα αυτό στην επόμενη αναθεωρητική Βουλή σε 10 χρόνια από τώρα, πληρώνοντας παράλληλα σαν έλληνες πολίτες υψηλότατα πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε να αναλάβουμε όλοι οι φορείς της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και ολόκληρου του πολιτικού συστήματος τις ευθύνες μας και να αγωνιστούμε για την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την οριστική απαλλαγή από τη μάστιγα των ΚΕΣ, αφήνοντας έξω τις όποιες μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Επί της συγκεκριμένης οδηγίας, όπως και το 2003 στην περίπτωση της τροπολογίας του κ.Χατζηδάκη, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ οφείλει να επαναλάβει την ολοκληρωτική εναντίωσή της σε οποιαδήποτε προσπάθεια αναγνώρισης τίτλων σπουδών που παρέχονται από ιδρύματα τα οποία δεν υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας, δεν ελέγχονται και δεν αξιολογούνται. Θεωρούμε πως όσο δεν υπάρχει η συνταγματική δυνατότητα και ένα νομικό πλαίσιο που να επιτρέπει τη λειτουργία τριτοβάθμιων ιδρυμάτων υπό την αυστηρή εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας, δεν είναι δυνατόν να αναγνωρίζονται στη χώρα μας άλλοι τίτλοι σπουδών εκτός από αυτούς που χορηγούν τα δημόσια πανεπιστήμια. Για τους τίτλους πανεπιστημίων χωρών του εξωτερικού, υπάρχουν νομοθετημένες διαδικασίες αναγνώρισης και ισοτίμισης (ΔΟΑΤΑΠ), μόνο εφόσον αυτοί αποκτηθούν ύστερα από φοίτηση στο πανεπιστήμιο αυτό, στη χώρα που είναι αναγνωρισμένο και όχι σε κάποιο παράρτημα του.
Καλούμε όλους τους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας να συμμετάσχουν σε έναν ανοιχτό διάλογο με θέμα τη Συνταγματική αναθεώρηση και το μέλλον των ΚΕΣ. Καλούμε κάθε προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας και του Κοινοβουλίου να πιέσει, στο βαθμό που του αναλογεί, για την αναθεώρηση του άρθρου 16 και την οριστική επίλυση του προβλήματος.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΣΤΑ 200 ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ
Το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης (Shanghai Jiao Tong University – SJTU ) δημοσιεύει κάθε χρόνο την εγκυρότερη λίστα κατάταξης όλων των πανεπιστημίων της υφηλίου. Στα πρώτα 200 πανεπιστήμια δεν περιλαμβάνεται κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο! Την ίδια ώρα που ο ανταγωνισμός των πανεπιστημίων παγκοσμίως ολοένα και επιτείνεται, που οι εξελίξεις τρέχουν με φρενήρεις ρυθμούς, στη χώρα μας αντιμετωπίζουμε την αντίσταση των δυνάμεων της συντήρησης. Αυτών που είναι ικανοποιημένοι από τη χρόνια μιζέρια και στασιμότητα που χαρακτηρίζει την ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση, που μας θέλουν εγκλωβισμένους στις ιδεοληψίες και τα συμπλέγματα του παρελθόντος.
World Rank /Institution/Region
1 Harvard Univ,US
2 Univ Cambridge, Europe
3 Stanford Univ, US
4 Univ California – Berkeley, US
5 Massachusetts Inst Tech (MIT), US
6 California Inst Tech, US
7 Columbia Univ, US
8 Princeton Univ, US
9 Univ Chicago, US
10 Univ Oxford, Europe
11 Yale Univ, US
12 Cornell Univ, US
13 Univ California – San Diego, US
14 Univ California – Los Angeles, US
15 Univ Pennsylvania, US
16 Univ Wisconsin – Madison, US
17 Univ Washington – Seattle, US
18 Univ California – San Francisco, US
19 Johns Hopkins Univ, US
20 Tokyo Univ, Asia/Pac
21 Univ Michigan – Ann Arbor, US
22 Kyoto Univ, Asia/Pac
23 Imperial Coll London, Europe
24 Univ Toronto, US
25 Univ Illinois – Urbana Champaign, US
26 Univ Coll London, Europe
27 Swiss Fed Inst Tech – Zurich, Europe
28 Washington Univ – St. Louis, US
29 New York Univ, US
30 Rockefeller Univ, US
31 Northwestern Univ,US
32 Duke Univ, US
32 Univ Minnesota – Twin Cities, US
34 Univ California – Santa Barbara, US
35 Univ Colorado – Boulder, US
36 Univ Texas – Austin, US
37 Univ British Columbia, US
38 Univ Texas Southwestern Med Center, US
39 Pennsylvania State Univ – Univ Park, US
39 Vanderbilt Univ, US
41 Univ California – Davis, US
41 Univ Utrecht, Europe
43 Rutgers State Univ – New Brunswick, US
43 Univ Pittsburgh – Pittsburgh, US
45 Karolinska Inst Stockholm, Europe
46 Univ Paris 06, Europe
47 Univ California – Irvine, US
47 Univ Edinburgh, Europe
47 Univ Maryland – Coll Park, US
50 Univ Southern California, US
51 Univ Munich, Europe
52 Tech Univ Munich, Europe
53 Univ Manchester, Europe
54 Carnegie Mellon Univ, US
55 Univ North Carolina – Chapel Hill, US
56 Australian Natl Univ, Asia/Pac
57 Univ Copenhagen, Europe
57 Univ Florida, US
57 Univ Zurich, Europe
60 Uppsala Univ, Europe
61 Univ Paris 11, Europe
62 Osaka Univ, Asia/Pac
63 Ohio State Univ – Columbus, US
64 Univ Bristol, Europe 65 Univ Rochester, US
65 Univ Sheffield, Europe
67 McGill Univ, US
67 Moscow State Univ, Europe
69 Case Western Reserve Univ, US
69 Univ O slo, Europe
71 Univ Heidelberg, Europe
72 Univ Leiden, Europe
73 Tohoku Univ, Asia/Pac
73 Univ Arizona, US
75 Purdue Univ – West Lafayette, US
76 Univ Helsinki, Europe
77 Michigan State Univ, US
78 Hebrew Univ Jerusalem, Asia/Pac
78 Rice Univ, US
80 Boston Univ, US
80 King’s Coll London, Europe
82 Univ Melbourne, Asia/Pac
83 Univ Nottingham, Europe
84 Univ Goettingen, Europe
85 Univ Vienna, Europe
86 Brown Univ, US
87 Indiana Univ – Bloomington, US
87 Univ Basel, Europe
89 Texas A&M Univ – Coll Station, US
90 McMaster Univ, US
90 Univ Freiburg, Europe
92 Univ Strasbourg 1, Europe
93 Ecole Normale Super Paris, Europe
93 Stockholm Univ, Europe
93 Tokyo Inst Tech, Asia/Pac
93 Univ Utah, US
97 Univ Roma – La Sapienza, Europe
98 Univ Birmingham, Europe
99 Lund Univ, Europe
100 Tufts Univ, USTο Ελληνικό Πανεπιστήμιο ΠΡΕΠΕΙ να αλλάξει!!!!!
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ
Υπερηφανευόμαστε ότι είμαστε χώρα ανεπτυγμένη, ότι τα τελευταία χρόνια έχουμε κάνει αλματώδη βήματα προόδου σε όλους τους τομείς της ζωής μας και ότι πλέον είμαστε σε θέση να διαδραματίσουμε καθοριστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων καθώς και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το πολιτικό μας σύστημα διαγράφει μία πορεία πρωτοφανούς σταθερότητας, η οικονομία μας -όπως αποδεικνύουν έγκυρες πηγές- σημειώνει μία συνεχή και σταθερή ανάπτυξη ενώ απ’ ότι φαίνεται οι τελευταίες κυβερνήσεις προσπαθούν, άλλοτε με επιτυχή και άλλοτε με ανεπιτυχή τρόπο (αυτό άλλωστε το κρίνει ο ίδιος ο λαός) να ανταποκριθούν στα καλέσματα των καιρών. Έτσι ο ανταγωνισμός και η ιδιωτική πρωτοβουλία κύρια γνωρίσματα του καπιταλιστικού συστήματος το οποίο όπως και να το κάνουμε κυριαρχεί σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν παρεισφρήσει σε όλους τους τομείς της κοινωνίας μας ή μάλλον σχεδόν σε όλους. Διότι υπάρχει ένας και δεν εννοείται άλλος από αυτόν της εκπαίδευσης, ο οποίος βρίσκεται επί μονίμου βάσεως πίσω απ’ τις εξελίξεις, οι οποίες απαιτούν συμπόρευση και σύμπνοια με τη σύγχρονη εποχή της πληροφορίας και της επικοινωνίας. Είναι αυτονόητο πλέον και αποτελεί επιτακτική ανάγκη να εφαρμοστεί μία εκπαιδευτική πολιτική προς αυτή την κατεύθυνση. Τι γίνεται όμως στη χώρα μας; Που οφείλεται όλος αυτός ο αναβρασμός της τελευταίας περιόδου γύρω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση;
Είναι γεγονός λοιπόν, ότι ο χώρος εκείνος της παιδείας ο οποίος υποφέρει σε μεγαλύτερο βαθμό, είναι το σημερινό Δημόσιο Ελληνικό πανεπιστήμιο. Απαρχαιωμένα προγράμματα σπουδών, ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή, ανεπάρκεια γνώσεων, δυσοίωνες επαγγελματικές προοπτικές, είναι μερικά μόνο απ’ τα αναρίθμητα προβλήματα. Ο νόμος- πλαίσιο , ο οποίος καθορίζει τη λειτουργία του, ισχύει απ’ το 1982, κάτι το οποίο συνεπάγεται ότι 25 χρόνια μετά, μέσα σε όλο αυτό τι φάσμα των αλλαγών που έχουν συντελεστεί στις δομές της κοινωνίας μας, μπορεί να χαρακτηριστεί τουλάχιστον αναχρονιστικός. Οι διατάξεις του οι οποίες αρχικά σαν στόχο είχαν να το προστατεύσουν από τα δύσκολα χρόνια της περιόδου 67- 74 και των γεγονότων που σημάδεψαν την εποχή εκείνη (αιματηρή εξέγερση πολυτεχνείου, περιορισμός της ελευθερίας έκφρασης και λόγου) στις μέρες μας το έχουν καταστήσει δυσλειτουργικό και στάσιμο ως προς τις εξελίξεις σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Βέβαια, στο παρελθόν επιχειρήθηκαν κατά καιρούς ορισμένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες, οι οποίες όμως είτε λόγω της προχειρότητας που τις χαρακτήριζε είτε εξαιτίας των σφοδρών αντιδράσεων που προέκυπταν από τους διαχρονικούς φορείς της στείρας άρνησης και του μηδενισμού, τελικώς δεν απέδωσαν καρπούς. Σήμερα όμως, τόσο η εκπαιδευτική κοινότητα όσο και η Ελληνική κοινωνία στο μεγαλύτερο μέρος της, φαντάζει πιο ώριμη από ποτέ, ώστε να δεχτεί πραγματικές τομές στην ανώτατη παιδεία.
Τα τελευταία δύο χρόνια έχει ξεκινήσει μία νέα μεταρρυθμιστική προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, μέσα από τη σύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ ) το οποίο απαρτιζόταν από τα κοινοβουλευτικά κόμματα, ακαδημαϊκούς φορείς και εκπροσώπους φοιτητικών παρατάξεων. Στόχος του ήταν η διεξαγωγή ενός συναινετικού διαλόγου ανάμεσα στους προαναφερθέντες φορείς, με σκοπό την εκπόνηση μίας τελικής πρότασης για την σύνταξη ενός νέου νόμου- πλαισίου, ο οποίος θα αντικαταστήσει τον ισχύοντα νόμο του 1982. Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ ήταν η μόνη παράταξη η οποία παρέμεινε μέχρι το πέρας του διαλόγου, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μέσα από τις θέσεις της στην τελική διαμόρφωση της εισηγητικής πρότασης.
Το αποτέλεσμα των παραπάνω διεργασιών ήταν η δημοσίευση ενός προσχεδίου νόμου από το υπουργείο παιδείας το οποίο συνοπτικά επικεντρώνεται στα εξής κύρια σημεία:
1)Πανεπιστημιακό Άσυλο
Το νομοσχέδιο προβλέπει την μεταφορά της ευθύνης για την άρση του ασύλου από την επιτροπή ασύλου, στο πρυτανικό συμβούλιο του εκάστοτε ιδρύματος. Η ρύθμιση αυτή αποτελεί εδώ και χρόνια πάγια θέση της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν καταργείται η έννοια του ασύλου, όπως κάποιοι θέλουν να διατυμπανίζουν, που σχετίζεται με την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, αλλά τίθεται ένας περιορισμός ως προς τη κατάχρησή του, κατάχρηση η οποία εκφράζεται μέσα από τα αυξανόμενα κρούσματα βίας και εγκληματικότητας που παρατηρούνται στις σχολές, εξαιτίας των δυσλειτουργιών της υφιστάμενης επιτροπής ασύλου.
2)Πανεπιστημιακά συγγράμματα
Το νομοσχέδιο προβλέπει την καθιέρωση της δωρεάν κάρτας πολλαπλών συγγραμμάτων, μέσω της οποίας από μια λίστα προτεινόμενων συγγραμμάτων, ο κάθε φοιτητής θα έχει τη δυνατότητα να επιλέγει και να προμηθεύεται δωρεάν, αυτό που θεωρεί καλύτερο. Έτσι διασφαλίζεται πλέον για τους φοιτητές, τόσο η ποιότητα και η επάρκεια των δωρεάν παρεχόμενων συγγραμμάτων, όσο και η έγκαιρη προμήθειά τους, σε αντίθεση με το ισχύον καθεστώς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο , άλλη μία πρόταση της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ γίνεται πράξη.
3)Διάρκεια σπουδών
Σήμερα δεν υπάρχει κάποιο ανώτατο όριο φοίτησης με αποτέλεσμα τα ιδρύματα να μην έχουν σαφή εικόνα του πραγματικού αριθμού των ενεργών φοιτητών τους. Έτσι δεν δαπανώνται σωστά τα διαθέσιμα χρήματα και επιπλέον μειώνονται οι παροχές, εξαιτίας της διαίρεσης των πόρων για τους φοιτητές, όχι με τον πραγματικό τους αριθμό αλλά με τον αριθμό των εγγεγραμμένων σε κάθε σχολή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το νομοσχέδιο προβλέπει την θέσπιση ως ανώτατου ορίου φοίτησης τα 1,5ν έτη (όπου ν τα έτη φοίτησης) ενώ καθορίζεται η δυνατότητα όσων το επιθυμούν να διακόψουν τη φοίτησή τους για όσα εξάμηνα θελήσουν και να επανέρχονται όποτε το κρίνουν σκόπιμο, ώστε να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Ως ΔΑΠ- ΝΔΦΚ ,θεωρούμε απαραίτητη την θέσπιση ενός ανώτατου ορίου φοίτησης, ωστόσο διαφωνούμε κάθετα με το προβλεπόμενο 1,5ν έτη και αντιπροτείνουμε ως ελάχιστο όριο τα 2ν χρόνια, δηλαδή την διπλάσια διάρκεια από την κανονική. Επιπλέον, για την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου κρίνεται απαραίτητη και μία σημαντική προϋπόθεση, που είναι η πρόβλεψη ρυθμίσεων για ειδικές κατηγορίες φοιτητών, όπως είναι οι εργαζόμενοι, οι οικογενειάρχες κ.α. .
4)Οικονομική και Διοικητική αυτοτέλεια
Το νομοσχέδιο προβλέπει νέους εσωτερικούς κανονισμούς των ΑΕΙ με τους οποίους η ευθύνη των οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων μεταφέρεται από το κράτος στα ίδια τα ιδρύματα, κάτι το οποίο θα επιτευχθεί μέσω της σύστασης μίας θέσης εκτελεστικού διευθυντή οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων, που θα διορίζεται από τη Σύγκλητο, θα συμμετέχει για θέματα της αρμοδιότητάς του, χωρίς δικαίωμα ψήφου σ’ αυτήν και θα εποπτεύεται από τον Πρύτανη. Έτσι επιχειρείται, να δοθεί ένα τέλος στα φαινόμενα αδιαφάνειας και έντονης γραφειοκρατίας που χαρακτηρίζουν την κρατική εποπτεία, τόσο σε ότι αφορά τη διοίκηση όσο και σε ότι αφορά τη διαχείριση των οικονομικών πόρων. Η παραπάνω ρύθμιση αποτελεί πάγιο αίτημα της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, με την προϋπόθεση βέβαια να αποσαφηνιστούν τα κριτήρια που πρέπει να πληροί όποιος αναλαμβάνει την θέση του διευθυντή οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ή ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ
Τη στιγμή που το Ελληνικό Πανεπιστήμιο μόλις άρχισε να επουλώνει τις πληγές που άφησαν οι καταλήψεις της προηγούμενης ακαδημαϊκής περιόδου, και η φοιτητική κοινότητα εκφράζει έντονα την ανάγκη για επάνοδο της εκπαιδευτικής διαδικασίας στους κανονικούς της ρυθμούς, στο Ε.Κ.Π.Α. οι μειοψηφίες ξανακτυπούν. Αυτοί που ξαφνικά σήμερα εμφανίζονται να θέλουν τις σχολές ανοιχτές, διαπιστώνοντας την απροθυμία των συμφοιτητών τους να στηρίξουν τις περσινές τους «προτάσεις» και ακραίες μορφές διεκδίκησης, απεγνωσμένα προσπαθούν να πολώσουν το κλίμα, διακόπτοντας βίαια συνεδριάσεις της Συγκλήτου, Γενικών Συνελεύσεων Τμημάτων και εκλογικών διαδικασιών.
- Μήπως είναι αυτοί που θέλουν να ψηφίζουν μόνο οι παρατάξεις στις προεδρικές εκλογές για να μπορούν να συνδιαλλάσσονται με τους καθηγητές;
- Μήπως πίσω από την αδιάλλακτη στάση τους κρύβονται γραμμές και επιδιώξεις των πολιτικών τους κηδεμόνων;
- Αλήθεια αυτό εννοούσαν πέρυσι μιλώντας για το Ακαδημαϊκό Άσυλο, το να φιμώνουν και σπάζουν τα Πανεπιστημιακά όργανα;
- Έτσι καταλαβαίνουν την Δημοκρατία, με το νακαίνε τις κάλπες των πρώτων αμεσοδημοκρατικών εκλογών στην ιστορία των οργάνων συνδιοίκησης;
- Έτσι εννοούν το φοιτητικό κίνημα, ως περιφερόμενα μπουλούκια φοιτητών και μη, που ερήμην μας και για το «καλό» μας, αφαιρούν αυθαίρετα την εκπροσώπηση των Φοιτητικών Συλλόγων από τους νόμιμους εκπροσώπους τους;
- Βαφτίζοντας τη βία σε πολιτική θέση, οι αυτοδιορισμένοι υπερασπιστές του Δημόσιου Πανεπιστημίου, προσπαθούν να μας πείσουν ότι προωθούν την ανάπτυξή του, τη στιγμή που απαγορεύουν τη λήψη αποφάσεων για κρίσιμα θέματα της Ακαδημαϊκής κοινότητας. Παρερμηνεύουν ακόμα συστηματικά την έννοια της συνδιοίκησης, απαξιώνοντας τη δικαιωματικά αυξημένη βαρύτητα που πρέπει να έχει ο λόγος των πανεπιστημιακών δασκάλων στη λειτουργία των ΑΕΙ.
- Φαίνεται πως κάποιοι δεν ανέχονται τη λειτουργία των θεσμοθετημένων οργάνων και των δημοκρατικών διεργασιών του Πανεπιστημίου. Καταδικάζουμε τις συμπεριφορές αυτές και νιώθουμε προσβεβλημένοι για τις βίαιες, αντιδημοκρατικές και εκβιαστικές πρακτικές από ορισμένους πολιτικούς χώρους που νομίζουν ότι μπορούν να παίξουν παιχνίδια στις πλάτες των φοιτητών.
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών ήταν και είναι υπέρ των ανοιχτών Πανεπιστημίων και της ομαλής εκπαιδευτικής-ερευνητικής λειτουργίας των ιδρυμάτων.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ
Σε γενικές γραμμές, ο όρος εθελοντισμός αναφέρεται στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για κάποιο κοινωφελή σκοπό.
Συχνά θεωρείται πως ο εθελοντισμός δεν έχει υλικά ανταλλάγματα, όμως μάλλον δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία πάνω στο ζήτημα αυτό: αρκετοί εκτιμούν πως, για λόγους που εξυπηρετούν τη βιωσιμότητά της, η εθελοντική εργασία θα πρέπει να αμείβεται. Αρκετές φορές η αμοιβή πραγματοποιείται με έμμεσο τρόπο, παρέχοντας για παράδειγμα στον εθελοντή δωρεάν διαμονή, διατροφή ή άλλες διευκολύνσεις. Η έννοια ‘εθελοντισμός’ είναι αρκετά ευρεία, καθώς συμπεριλαμβάνει μέχρι και την εθελοντική αιμοδοσία ή τη μετά θάνατο προσφορά μελών του ανθρώπινου σώματος για επιστημονικούς σκοπούς.
Αρκετοί διαχωρίζουν τον εθελοντισμό σε επίσημο και ανεπίσημο. Ο επίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά, για παράδειγμα, προς μία μη κυβερνητική οργάνωση ή ένα ίδρυμα. Ο ανεπίσημος εθελοντισμός αφορά την προσφορά σε περισσότερο προσωπικό επίπεδο, βοηθώντας για παράδειγμα κάποιον ηλικιωμένο στο δρόμο.
Ιδιαίτερη απήχηση στις μέρες μας έχει μία συγκεκριμένη μορφή εθελοντισμού. Αυτός ο εθελοντισμός συνήθως απευθύνεται σε νέους και συσχετίζεται με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, για θέματα όπως είναι η οικολογία, ο αθλητισμός ή βοήθεια κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν κάποια μορφή δυσκολίας (τοξικομανείς, άτομα με ειδικές ανάγκες κ.α.). Αρκετοί θεωρούν ότι αυτή η μορφή εθελοντισμού πραγματοποιείται με ουσιαστικό και μακροπρόθεσμο στόχο την ομαλή ένταξη των νέων στο κοινωνικό σύστημα, και όχι τόσο την ανάπτυξη κάποιου αισθήματος αλληλεγγύης.
Συχνά ο εθελοντισμός καλλιεργείται σε παγκόσμια γεγονότα, όπως για παράδειγμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τέτοιου είδους ‘χρήσεις’ του εθελοντισμού έχουν στο παρελθόν προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς αρκετοί μιλούν για εκμετάλλευση του και αντιμετώπιση των εθελοντών ως ‘δωρεάν εργατικά χέρια’.
Εθελοντής είναι ο πολίτης εκείνος που προσφέρει ανιδιοτελώς τον ελεύθερο χρόνο του ή τη γνώση του για χρήσιμες δράσεις προς όφελος άλλων, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα. Με αυτή την έννοια ο εθελοντισμός ταυτίζεται με τη φιλανθρωπία, όπως χρησιμοποιήθηκε κατά την κλασική εποχή κυρίως για να αποδώσει μια καινούργια αρετή, την αγάπη για το συνάνθρωπο. Όσο όμως και αν επιδιώχθηκε από όλους να ταυτιστούν οι δύο έννοιες, ο εθελοντισμός συνεχίζει να εμπνέει περισσότερο, ειδικά στη σημερινή εποχή που κυριαρχεί ο ατομικισμός. Η διαφορά ανάμεσα στον εκπαιδευμένο εθελοντή και στην παλιά έννοια της φιλανθρωπίας είναι ότι ο εθελοντής αντιμετωπίζει τα άτομα που έχουν δυσκολίες, τα άτομα στα οποία προσφέρει εθελοντική εργασία, όχι με οίκτο αλλά σαν άτομα ισότιμα τα οποία περνούν δυσκολίες και στα οποία μπορεί να προσφέρει. Η διαφορά είναι ότι τα βλέπει ισότιμα. Δεν θεωρεί ότι ο ίδιος είναι ανώτερος, ότι ξέρει περισσότερα, ότι είναι «καλύτερος».
Το προφίλ του εθελοντή
- Να είναι οργανωμένος και εκπαιδευμένος.
- Να έχει εξειδικευτεί στον τομέα του για να μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα τη στιγμή που θα του ζητηθεί.
- Να μπορεί ύστερα από την κατάλληλη εκπαίδευση να αναλάβει πρωτοβουλίες όπου και όταν χρειαστεί.
- Να είναι πρόθυμος να οργανωθεί και να συντονιστεί με τις υπόλοιπες ομάδες εθελοντών ή με άλλες κρατικές υπηρεσίες ή οργανωμένες ομάδες που έχουν αναπτύξει ένα εσωτερικό δεσμό και μπορούν να λειτουργούν πιο εύολα μεταξύ τους.
- Ο δε φορέας στον οποίο ο εθελοντής προσφέρει ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες του πρέπει να μην παραγνωρίζει το δικαίωμα του εθελοντή:
- Να έχει ένα συγκεκριμένο καθήκον με αρχή και τέλος.
- Να έχει το καθήκον του μια συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Θα ήταν αδύνατον ένας εθελοντής να προσφέρει τον ελεύθερο χρόνο του χωρίς να ξέρει πότε θα σταματήσει.
- Να έχει τη δυνατότητα να φύγει από το πρόγραμμα όποτε το θελήσει.
- Να αισθάνεται ασφαλής, σίγουρος και κυρίως οικεία.
Το έτος 2001 ονομάστηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ‘Διεθνές Έτος Εθελοντισμού’. Επίσης, ο ίδιος φορέας έχει κατοχυρώσει την 5η Δεκεμβρίου κάθε έτους ως ‘Διεθνή Ημέρα Εθελοντισμού’
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΒΑΣΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ
Συγγράμματα-βιβλιοκάρτα
Ένα πάγιο αίτημα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ,η εισαγωγή της βιβλιοκάρτας, γίνεται πραγματικότητα. Η ρύθμιση αυτή δίνει τη δυνατότητα στον ίδιο το φοιτητή να επιλέγει ΔΩΡΕΑΝ από έναν κατάλογο τα συγγράμματα που θεωρεί ότι ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες και τις απαιτήσεις του. Ο θεσμός του ενός συγγράμματος που ισχύει ως σήμερα είναι αναχρονιστικός, αντιεπιστημονικός και έχει ως αποτέλεσμα ουκ ολίγες φορές τη διανομή συγγραμμάτων που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Ο νέος Νόμος-Πλαίσιο ορίζει ότι κάθε φοιτητής δικαιούται ένα σύγγραμμα ανά μάθημα, όπως άλλωστε και ο ισχύων νόμος.
Επίσης ο νέος νόμος ορίζει ότι το 1/10 του συνόλου των συγγραμμάτων προορίζονται για τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες.
Άσυλο
Η αρμοδιότητα για την άρση του ασύλου μετατίθεται στο πρυτανικό συμβούλιο το οποίο αποφασίζει με πλειοψηφία. Έτσι λοιπόν οι Πρυτανικές Αρχές που θα εκλέγονται από όλους τους φοιτητές θα αποφασίζουν για την καταπολέμηση έκνομων δραστηριοτήτων στους χώρους των πανεπιστημίων και θα είναι υπεύθυνες μαζί με τη φοιτητική κοινότητα για την προστασία του Ασύλου από την οποιαδήποτε προσπάθεια καπήλευσής του.
Πρυτανικές-Προεδρικές εκλογές
Όλοι οι φοιτητές θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για την ανάδειξη των πανεπιστημιακών αρχών. Η καθολική ψηφοφορία των φοιτητών θα ενισχύσει τη συνοχή της πανεπιστημιακής κοινότητας και θα ισχυροποιήσει το πόλο και τη φωνή του φοιτητή στη λήψη αποφάσεων από τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου του.
Εκτελεστικός διευθυντής οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων
Σε κάθε ΑΕΙ συνιστάται μία οργανική θέση εκτελεστικού διευθυντή οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων για την καλύτερη εξυπηρέτηση του έργου των οργάνων του και τον αποτελεσματικότερο συντονισμό των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών.
Προαπαιτούμενα – αλυσίδες μαθημάτων
Όσον αφορά στο θέμα των προαπαιτουμένων και των αλυσίδων μαθημάτων ο νέος νόμος προβλέπει τον καθορισμό τους από τη γενική συνέλευση του κάθε τμήματος ή σχολής. Αυτό είναι μία σαφώς θετική διατύπωση αφού και εμείς ως φοιτητές συνδιαμορφώνουμε τις αποφάσεις της συνέλευσης τμήματος.
Αιώνιοι φοιτητές
Το θέμα των αιώνιων φοιτητών ρυθμίζεται με το νέο νόμο πλαίσιο κατά τρόπο δίκαιο και λογικό. Οι αιώνιοι φοιτητές αν και δεν αποτελούν ουσιαστικό πρόβλημα για το ελληνικό πανεπιστήμιο, είναι ένα θέμα όμως που έπρεπε κάποτε να «νοικοκυρευτεί», καθώς με την ευρωπαϊκή αξιολόγηση τα πανεπιστήμια μας θα είχαν πρόβλημα με αυτό το θέμα. Ταυτόχρονα ο ορισμός του χρόνου στο 2ν και όχι ν+2,όπως ήταν αρχικά, (μετά από εισήγηση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ) αφήνει πραγματικά περιθώρια ολοκλήρωσης των σπουδών του κάθε φοιτητή.
Τετραετή αναπτυξιακά προγράμματα
Μέσα από τον ορισμό των τετραετών προγραμμάτων των πανεπιστημίων επιτυγχάνεται από τη μία διαφάνεια και σωστότερη διαχείριση των χρημάτων του πανεπιστημίου και από την άλλη εμπεδώνεται ακόμα περισσότερο η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια του. Επιπλέον το ΥΠΕΠΘ δεσμεύεται σε μία σταθερή και μακροπρόθεσμη βάση για τις οικονομικές του υποχρεώσεις απέναντι στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Συγκεκριμένα, όσον αφορά την σχολή μας η κατασκευή του αμφιθεάτρου μας γινόταν εδώ και 7 χρόνια (!!!) διότι ο παλαιός νόμος δεν προέβλεπε τετραετή αναπτυξιακά προγράμματα. Αντιθέτως, οι νέες αίθουσες, τα καινούργια εργαστήρια και το αναγνωστήριο τα οποία προβλέπονται μέσα στο τετραετές πρόγραμμα ανάπτυξης παρατηρούμε ότι η περάτωσή τους θα ολοκληρωθεί σε μερικούς μήνες.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΗΣ Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ. ΓΙΑ ΦΤΗΝΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ
Διάψευση όλων εκείνων που υποστήριζαν ότι το πρόγραμμα Δίοδος και το φθηνό φοιτητικό ίντερνετ αποτελεί απάτη, είναι η τιμή που δίνουν οι εταιρείες πάροχοι. Αν και οι προβλέψεις των ειδικών έλεγαν για τιμή περίπου στα 17€, σήμερα δύο μέρες μετά την έναρξη του προγράμματος η τιμή που δίνουν ορισμένες εταιρείες φτάνει τα 9,5 €. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δικαιωμένη από τις πολύμηνες προσπάθειες αποδεικνύει ότι οι προτάσεις της γίνονται πράξη, εκφράζοντας το συμφέρον όλων των φοιτητών πέρα από κομματικές αποχρώσεις. Με τη δική σας δύναμη κάνουμε το όραμά μας πραγματικότητα.
Για εγγραφές και αιτήσεις για την απόκτηση υπηρεσίας ευρυζωνικής πρόσβασης στο Διαδίκτυο (μέσω δικτύων ADSL) απευθυνθείτε στον δικτυακό τόπο Δίοδος (http://diodos.gsrt.gr/). Εκεί μπορείτε να βρείτε τις διάφορες προσφορές των παροχών, καθώς και άλλες σχετικές πληροφορίες.
Δ.Α.Π.-Ν.Δ.Φ.Κ
Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών
Μαζί πετυχαίνουμε
Περισσότερα!!!
